Kapat

Senin şu sigara kokan parmak uçların.

Anasayfa
Edebiyat Senin şu sigara kokan parmak uçların.

sesini duymak bana iyi gelebilirdi.

mutsuzluğumun tam ortasında arayıp sesini duyacak olmamın düşüncesi dahi gülümsetebilirdi.

sesini bilmek, özlemek bile.. iyi gelirdi
olmadı.
sesinle başlayan cümleleri daha çok kurardım belki.
sen bana mutsuzluktan, özlemekten, düşünüp delirmekten başka hiçbir şey bırakmadın.
olsun.

yavaş yavaş eriyorum. biraz şansım varsa buhar bile olurum, yok olurum.

doğru yolu bulamıyorum,
sana gelmenin kaç yolu var böyle?
yoksa sen mi koydun bu yolları önüme böyle?

sana gelmeyeyim diye yapılmış tuzak mı bunlar birer birer?

hiçbir yol sana çıkmıyor. gör, çıkmıyor.

ben yolunu bulamıyorum sana gelmenin.

her yolun sonunda başkası bekliyor.

beni sınıyorsun. gör, senden başkasına gidemiyor.

gör, gidilmiyor senden başkasına. ayaklarım o yolun yanlış olduğunu bile bile gidiyor, olsun.

yanılmak iyidir.

ya o yolun sonunda sen olsaydın ve benim hiç gücüm kalmasaydı?

ben bir gün, zamanın bir diliminde
sana nasıl gelineceğini bulacağım. senden başkasına gidilmez.

bir gün gittiğim yol senden başkasına çıkmayacak, bil. şimdi istediğince kaç..

ben seni ararken bile, özlüyorum. özlemimi de dindiremiyorsun gör.
sen artık başaramıyorsun.

görüyorsun ki artık sana söyleyebileceğim hiçbir şey kalmadı.

oysa kalsaydı bir fırsatını bulur gelirdim sana.

belki de sana gelmek için bir fırsat ararken bunu bulur gelirdim.

tek söz, tek kelime edemiyorum sana.
fakat yüzünü izleyebilirim hiçbir şey söylemeden etmeden öylece saatlerce yüzünü izleyebilirim.

anlatmaya yitirdiklerimden başlayacak olsam,en başına seni koyar devamını getiremezdim
muhtemelen.
biliyorsun işte
seninle başlattığım hiçbir cümlenin,
hiçbir konunun
ya da hiçbir şeyin
sonunu getiremiyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir