Kapat

Yolun Yanlış Kenarında…

Anasayfa
Edebiyat Yolun Yanlış Kenarında…

Bomboş bir gün,
Onsuz,
Sessiz,
Kimsesiz.

Her taraf nem kokuyor dışarıda hayat yok gibi sessiz ,HİÇ yaşanmayacak gibi..

İçimde ölmeyi bekleyen bir kız çocuğu var bugun, kurtulmayı bekleyen..

Yerimden kalkıp saçlarımı topladım az önce kısacık,rengi kırmızdan turuncuya dönmüş bakımsız saçlarımı.

Sular kesik yüzümü yıkamaktan nefret ederim zaten,aynadaki bana bakamaz haldeyim bugün de…

Siyah bir tişört geçirdim kafamdan, sol elimin baş ve işaret parmaklarına birer gümüş yüzük taktım, 
Ağzım altı harfli bir kelime “iyiyim”, yüzümde bana ait olmayan bir gülümse, omuzlar olması gerekenden biraz daha dik. İşte oldu, mutluyum

Ama bunu hepiniz biliyorsunuz, hiçbir zaman ilk önce söylediklerim doğru olmadı. Ne üzgünüm, ne kırgın, ne yalnız ne de küskün.
Yalnızca korkuyorum, çok fazla korkuyorum. Üst üste severek dizdiğiniz okey taşları düşünün ve bir de çabanıza aldırmadan o taşlara çarpan bir kol.
Yıkılan hayaller, boşa giden çabalar, umursamaz beyinler düşünün.

Her gün ama her gün, uyandığımda, ellerime karşılığı istenmeksizin bırakılmış meleklerden
farksız o kalbi düşünüyorum, ve bir de ellerimden kayıp gidebileceğini.
Korkuyorum, bir sabah uyanıp da sana söylemek istediklerimi söyleyemeyeceğimden korkuyorum. Seninle bitmeyecek olan gecelerden, başının yaslanmayacağı omzumdan,
dokunmayacağın ellerimden korkuyorum.

Senin dinlemediğin sözlerimden, sana olmayan gülüşlerimden korkuyorum. Sessiz kaldığın dakikalardan, sensiz kaldığım
saatlerden korkuyorum. Yanımda, birkaç santim ötemde nefes alırken bile birden gidivermenden korkuyorum.
Öznesi olmadığın tüm cümlelerden ölesiye korkuyorum.

Fakat en çok da kendimden, kendi içimdeki sevginin büyüklüğünden korkuyorum. Bir adım daha atsam kaçıp gideceksin sanki,
bir adım gerilesem kaybolacaksın gözlerimin önünden.

Bir söz daha söylesem dinlemek istemeyeceksin, sussam bir süre; yanımda durmayacaksın.
Sonuna kadar getirdiğim bir ölüm kalım savaşım var sanki, bitirmek de devam ettirmek de benim ellerimde.

Tetiği çekmeye korkan intihara meyilli
küçük bir kız gibiyim, ne cesaretim var kendimi öldürmeye, ne de gücüm var devam etmeye.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir